Het is zondagochtend, we zitten intussen in een hotel op een kleine 100 kilometer van Parijs. Gisteravond nog 600 kilometer gereden, na de etappe naar de Ventoux. We vreesden even het ergste toen we die honderdduizenden supporters op de kale berg zagen staan, maar al bij al is de evacuatie (het naar beneden rijden) goed verlopen. Frank en ik hebben beurt om beurt aan het stuur gezeten.

Toegegeven, het was onze eerste Ventoux als journalist, maar wat een belevenis! Al die mensen op de flanken van die berg, dat uizicht vanop de top, het was ronduit prachtig. De finale, bij het begin van de beklimming, kondigde zich ook als super aan, maar de Schlecks konden hun aanvalsdrift niet volhouden. Vooral omdat de oudste broer niet beter kon, dat was overduidelijk.

Frank Hoste had een leuke beeldspraak in huis : geef Contador volgend jaar een tv-camera mee, dat is een motard uitgespaard, hij heeft bergop toch niets anders te doen ! Het gemak waarmee de Spanjaard omhoog fietst, mag gerust het gebruik van superlatieven uitlokken. De terechte winnaar van deze Tour, daar is geen speld tussen te krijgen. Maar de publiekslievelingen zijn ongetwijfeld Fränk en Andy: het perfecte marketingproduct, nooit een woord te veel of te hoog, good looking, fietsen met aanvalsdrift. En tot slot, hoe je het ook draait of keert, de aanwezigheid van Armstrong was zonder meer een meerwaarde. Zijn mentale kracht en weerbaarheid blijven een voorbeeld voor vele jonge renners, ook al werd vlug duidelijk dat de klimcapaciteiten niet meer te vergelijken zijn met die van de jaren 2000. Hoe kan het ook anders, als bijna-veertiger.

Soit, wij hebben ons super geamuseerd en hopen van u hetzelfde

Bekijk hier een laatste filmpje van een dagje Ventoux :

ventoux

Even een kort berichtje vanop de streep in Le Grand-Bornand. Want de weersomstandigheden lijken op die van Barcelona: onweer, regen en hevige wind teisteren dit leuke bergdorpje momenteel. En dat terwijl de zon bij de start in Bourg-Saint-Maurice lekker schijnt. Onze man op de motor vertrok vanochtend uit het hotel in zijn short… Als dat maar goed afloopt.

We kijken straks vooral uit naar 1 man en dat is Carlos Sastre. Hij heeft zijn Vlaamse supporters laten verstaan dat ie wil aanvallen op de voorlaatste col van de dag, de col de Romme, op 40 kilometer van de streep. We zijn benieuwd.

le-grand-bornand

Waw, de finale naar Verbier heeft ons toch weer aardig vertier opgeleverd. Actie en suspens gingen hand in hand op weg naar het mondaine ski-oord. Eigenlijk kan je maar één conclusie trekken : de waardeverhoudingen zijn volkomen gerespecteerd, de puntjes werden op de grote I gezet. Niemand kan Contador bergop volgen, ook Andy Schleck is een man van de toekomst, net als Nibali (een goed tijdrijder bovendien).

Maar met veel plezier willen we ook ons respect tonen voor de heer Armstrong. Misschien wordt zijn prestatie toch onderschat. Deze man maakt een comeback, dat is op zich al een enorme factor waarmee men rekening moet houden. En ja, tijdens die drie jaar afwezigheid heeft de Texaan de fiets nooit helemaal afgezworen, maar toch. Hij schakelde zich om tot marathonloper, waarbij bijna volledig andere spiergroepen worden aangesproken. In die omstandigheden dan terugkeren op het allerhoogste niveau… Misschien is hij niet uw grootste vriend, respect is op z’n plaats.

Over revelatie Bradley Wiggins nog deze bedenking : de Londenaar, geboren in Gent, rijdt plots met de beste renners ter wereld de cols naar boven. Vele mensen stellen zich daar vragen bij. Terecht of onterecht, daar spreken we ons even niet over uit. Maar het feit dat die vragen worden gesteld, is ingegeven door de historie van het professionele fietsen zelf. Misschien kan de huidige generatie daar niets aan doen, of heeft die daar geen boodschap aan, maar hun voorgangers hebben maar al te vaak de boel belazerd.

Bekijk hier een filmpje van de evacuatie na de Alpenrit naar Verbier. Na de aankomst stormen alle volgers de berg naar beneden, soms niet zonder gevaar:

afdaling

Met de Alpen in aantocht hebben er een echte klimmer bijgehaald: Frank Hoste! Alle gekheid op een stokje, we hebben alle respect hoor, want 25 jaar geleden won hij de groene trui. Zoals U weet, zijn er niet al te veel Belgen die dat de laatste jaren hebben kunnen zeggen. We hopen met z’n allen dat er de komende dagen strijd zal zijn onder de klassementsrenners.

Zoals bij de vorige co-commentator stellen we hem graag aan u voor :frank-hoste

Het nieuws van de voormiddag is uiteraard de uitschakeling van Levi Leipheimer. Een onschuldige bocht naar links in Vittel met grote gevolgen. Je wenst het niemand toe uiteraard, maar voor de verzamelde concurrentie is dit een concurrent minder. Je moet het zeggen zoals het is. De tactiek van Evans, Sastre en co bestaat erin de Astana-toppers te isoleren, zorgen dat het tot een man tegen man gevecht komt. Wanneer dan één belangrijke pion wegvalt, is dat voor hen meegenomen.

Even terug naar gisteravond: Tom (Steels) en ik verkende de rit vandaag met de auto. Amai, niet simpel. Van bij de start in Vittel is het nauwelijks 100 meter vlak, het blijft voortdurend slingeren tussen de bossen op weg naar Gérardmer, waar de Col de la Schlucht begint. Die col is niet zo moeilijk, eerder een loper, maar wat volgt zal boeiend zijn: een afdaling van bijna 20 kilometer naar Munster. Houd zeker Cancellara in de gaten! Beneden gaat het dan meteen fel bergop met de Col du Platzerwasel! Jawadde, een 25 achteraan zal geen overbodige luxe zijn. Duizenden supporters hadden gisteravond al post gevat op die col. Met onderweg heel wat steile stukken, haarspeldbochten, … enfin, ideaal terrein voor de Contadors van deze wereld. We zijn benieuwd!

Bekijk hier de voorspelling van Tom Steels over de etappe van vandaag. Voor de negenvoudige ritwinnaar in de Tour is het vandaag overigens de laatste dag als commentator.

voorspelling-tom

Geef toe, het is niet de meest spektaculaire Tourweek ooit geweest. Het is nu donderdagmiddag en we kijken voor de derde keer op een rij naar een rit die volgens een voorspelbaar scenario wordt geschreven: groepje vooruit, een minuut of vier, in de finale dendert het peloton over de vluchters heen. Of toch niet ?

Intussen blijft Tom Boonen de prachtige uitspraken op elkaar stapelen. Na die van de scheet in Monaco, en die over te weinig domheid als sprinter, geeft ie vandaag zijn teammanager Lefevere een prikje. Voor de micro van Renaat Schottte zei Boonen vanmorgen: “Dat Lefevere dan zelf komt sprinten”. Het zal uiteraard bedoeld zijn om te lachen, maar toch … Gisteren na de etappe verklaarde ploegmaat De Jongh dat het Quicksteptreintje zich wel degelijk had georganiseerd, maar dat Boonen de andere kant koos, op z’n eentje. Wie spreekt de waarheid ? Of ligt die andermaal in het midden ? Wat er ook van zei,  die waarheid zal wel weer in het midden liggen zeker ?

Bekijk hier hoe een negenvoudig ritwinnaar in de Tour werkt tijdens een sporza-uitzending, Tom Steels !

tom-in-actie

Eerst en vooral onze excuses voor twee dagen zonder filmpje. Maandag was het rustdag en gisteren moesten we uiterst geconcentreerd blijven om het verloop van de rit goed te kunnen volgen. We hebben gisteren na de etappe vooral gepraat over Tom Boonen, en niet zozeer over de oortjes. Wat bezielt hem ? Waarom neemt hij niet langer deel aan de massasprinten ? Hoe voelt hij zich ? In welke staat is hij naar Monaco afgezakt, goed wetende dat het slippertje in Gent ooit zou uitkomen ? Is hij wel graag in de Tour ? Zou hij liever thuis zijn ? En wat met manager Lefevere ? Zoveel muizenissen over Boonen, en nog enkele andere van zijn renners die ook vaker een stapje in de wereld zetten dan goed voor hen is ? Terwijl Lefevere en de advocaten volop bezig waren om Boonen aan de Tourstart te krijgen, komt hen het avondje uit van Boonen ter ore… Hoe zou u zich dan voelen ?

Soit, we zitten intussen aan de aankomst in St.Fargeaux, het kleinste dorpje in deze Tour. Een leuke finale, met een sprint bergop, ideaal voor krachtsprinters als Ciolek, Hushovd, Freire en … Boonen.

Goed, tijd voor nog een filmpje, voor de duizenden fans van sporza.be : bij de tv-collega’s heeft reporter Maarten Vangramberen plaats gemaakt voor Chris - gewichtheffer - Picavet. Maarten en Chris zorgen voor dagelijkse rand- en reactiereportages. Hier kan je bekijken hoe zij zo’n verslag maken :

gramberen

De laatste rit in de Pyreneeën zit er net op. Wij maken pas morgen de verplaatsing richting Limoges. Vanavond houden we halt in een hotel in de buurt van Lourdes, waar Tom Steels en ik net strop geraakten in de smalle en schreeuwerige straatjes. Tom’s mond viel open van verbazing, verrast door de enorme industrie die rond de Grot is uitgebouwd. Vandaag, zondag was de eerste dag van Tom als co-commentator op de radio, na een week tv bij Michel Wuyts. Tom gaat mee tot en met vrijdag, voor de finale afgelost door een andere sprinter, het-mag-wa-koste, hier is voor U : Frank Hoste!

Nu even tijd maken om voor het eerst in deze Tour rustig te genieten van een avondmaaltijd. Morgen proberen we terug te komen met enkele overpeinzen over de koers.

Bekijk intussen hier een kort filmpje van onze hotelkamer, echt wel lachen.

fiets-id-kamer

Het is vrijdagmorgen, half tien. We zijn vanochtend vroeg uit ons hotel vertrokken om tijdig boven op ‘den’ berg Arcalis te zijn. Bij zo’n eerste bergetappe is het altijd beter het zekere voor het onzekere te nemen. Je weet maar nooit of die ene bergpas wordt overspoeld door tienduizenden wielerfans. Zonet viel dat reuze mee, met als gevolg dat we al 4 uur voor het begin van de radio-uitzending ter plaatse zijn.

De zon schijnt volop hierboven, de hemel kleurt prachtig blauw, de sfeer is nog heel rustig maar dat zal straks ongetwijfeld anders worden.  De vraag die op ieders lippen brandt : wat vermag Lance Armstrong bergop ? Kan hij mee met de beste klimmers of moet ie vanavond definitief zijn meerdere erkennen in vriend Alberto Contador ?

Analist José De Cauwer is overtuigd van het laatste. Kijk maar eens hoe hij het vertelt vanuit z’n luie skizetel arcalis

Gaan we vandaag opnieuw een historische rit krijgen zoals twee dagen geleden in Montpellier bij de ploegentijdrit ? Het is nu middag, we zitten aan de streep in Barcelona, net voor het olympisch stadion en het regent dat het giet. Er is een lichte paniek bij alle technici om hun installaties te vrijwaren. De wegen in de stad zijn spekglad, als de situatie blijft zoals ze nu is, komen er ontzettend veel valpartijen. We gleden zelfs met onze auto weg in een bocht, met een snelheid van amper 35 km per uur. Het heeft hier dagenlang niet geregend, nu plots wel, die mengeling van gedroogde motorolie en regen is momenteel zeer gevaarlijk. Terwijl we dit tikken, begint het zelfs te onweren bovenop de Jodenberg.

Bekijk hier een filmpje van de aankomststreep, net gemaakt.

barca-regen